Wilhelmus (Wim) Schalkwijk (4 maart 1922 – 24 augustus 1998)
Wim Schalkwijk was 20 jaar toen hij eind 1942 in het verzet ging. Gedurende de oorlogsjaren woonde hij bij zijn ouders aan de Bovenkerkerweg 7 te Bovenkerk. Samen met zijn vader Roelof Schalkwijk runde hij een kolenhandel.
Toen in de loop van 1942 de jodenvervolging begon, zijn meerdere bewoners van Amstelveen en Bovenkerk in verzet gegaan. Christiaan Jonkers (voorzitter van RODA) besloot om een verzetsgroep op te zetten en vroeg onder andere Wim Schalkwijk om zich eraan toe te voegen. Wim had namelijk een vrachtwagen tot zijn beschikking vanwege het vervoeren van kolen naar klanten. Met de vrachtwagen kon hij Joodse landgenoten, overige onderduikers, stenguns, kneedbommen, ontstekingen en munitie vervoeren onder de kolen.
Zo heeft Wim meerdere onderduikers naar onderduikadressen gebracht in onder andere Amsterdam, Amstelveen en Ouderkerk a/d Amstel.
De verzetsgroep had ook een illegaal krantje opgezet genaamd Triomfklanken. Wim Schalkwijk had een radio tot hun beschikking gesteld zodat ze via de Engelse radiozender de BBC het nieuwskrantje konden maken. Dit illegale krantje werd op meerdere manieren verspreid door onder anderen Wim.
Om onderduikers te kunnen voorzien van levensmiddelen, heeft de verzetsgroep succesvol een overval gepleegd op het bureau van de plaatselijke voedselvoorziening te Uithoorn. Dit ging natuurlijk niet zonder risico. De angst om gesnapt te worden door de bezetters was uiteraard erg groot. Tijdens zijn verzetswerk had Wim dan ook altijd een wapen bij zich. Ook werd er bij boeren in de polders rond Amstelveen onder andere tarwe, rogge, erwten, bonen etc. ‘gestolen’. Dit ging als het ware op afspraak om ervoor te zorgen dat het voedsel niet in Duitse handen viel. Dit werd dan gedistribueerd onder de onderduikers en het noodziekenhuis in Amstelveen. Ook werd er stiekem vee geslacht en gedistribueerd.
En natuurlijk werd er gesaboteerd. Samen met de verzetsgroep heeft Wim ook nog scheepschuiten van de Wehrmacht tot zinken gebracht met kneedbommen.
Persoonlijk verhaal van Wim Schalkwijk:
“De keuken van ons huis aan de Bovenkerkerweg werd geconfisqueerd door de Duitsers om controles uit te kunnen voeren op straat. In de avonden werd er flink gedronken en gepraat door de Duitsers met mijn vader en mij. Het is maar goed dat ze verder niet hadden rondgekeken in de keuken en bijkeuken. Onder de pannen lagen namelijk wapens, kneedbommen en ontstekingen verstopt.”